Serwatka
Serwatka to płyn pozostały po produkcji sera. W czasie tego procesu mleko zaprawione podpuszczą i nieco podgrzane zaczyna tworzyć skrzepy, które po tworzą bazę do dalszej produkcji mleka. Są one odławiane, a pozostały płyn zawierający jeszcze nieco białek mlecznych nazywa się właśnie serwatką. We Włoszech oraz Grecji służy ona do produkcji serów serwatkowych takich jak Ricotta czy też Myzithra.
Ricotta
Po włosku
Ricotta oznacza powtórnie gotowany, co wyczerpująco definiuje sposób powstawania tego
sera. Nie uzyskuje się go bowiem z mleka, ale z
serwatki pozostałej po produkcji sera mlecznego. Najpierw się ją dodatkowo zakwasza, a później gotuje, tak aby ścięły się pozostałe w płynie białka mleczne. Ricotta jest więc produktem serwatkowym, który z technicznego punktu widzenia wcale nie jest serem.
Ricotty najczęściej używa się jako dodatku do dań oraz nadzień m.in. pierogów takich ja
Ravioli. Chociaż popularna jest w całych Włoszech wywodzi się raczej ze środka i południa włoskiego buta – jest charakterystyczna m.in. dla
Abruzji oraz
Marche. Na północy pierwotnie używano raczej tłustego
Mascarpone.
Ricotta zwykle występująca jako ser świeży, w różnych częściach Włoch podlega ona jednak dalszej obróbce:
Swój odpowiednik Ricotta ma także w
Grecji (
Myzithra,
Manouri,
Ourda,
Anthotiros),
Francji (Sérac, Brocciu Corso) oraz
Hiszpanii (Requeson).
Zobacz także: Semicotta,
Cacioricotta
(Poniższej domowy sposób robienia Ricotty)
...
Baccalà / Stoccafisso
Baccalà to włoskie określenie oznaczające Sztokfisza (niekiedy używa się też nazwy Stoccafisso), czyli solonego i suszonego dorsza. Przed przygotowaniem zwykle się go namacza i usuwa nadmiar soli. Najbardziej znanym włoskim daniem bazującym na suszonym dorszu jest Baccala alla Vicentina. W Rzymie natomiast serwuje się Baccala po żydowsku, czyli smażonego w głębokim tłuszczu i ma to wiele wspólnego ze słynnym brytyjskim Fish and Chips. W Wenecji używa się też pasty ze ...
Orzo
Orzo to makaron w kształci nasion
ryżu, a właściwie nasion jęczmienia jak tłumaczy się jego nazwę. Pierwotnie był zresztą podobno robiony z tego zboża, dziś używa się do tego
Semoliny. Zazwyczaj dodaje się go do zup i sałatek oraz robi dania przypominające
risotto (poniżej dwa przykład). Orzo ma też swoje odpowiedniki we wschodniej części basenu morza śródziemnego w Grecji jego jest to Manéstra/Kritharáki a w Turcji Aehriye.
...
Biga
Biga to rodzaj włoskiego zakwasu (czyli lekko przefermentowanych drożdży) na którym często wypieka się tutejsze pieczywo. Powoduje on nie tylko powstawania dużych dziur w strukturze chleba (np. w Ciabatta), ale też przedłuża trwałość produktów.
Mafaldine / Reginette
Mafaldine to wstążki makaronowe o szerokości 1 cm o charakterystycznym, karbowanym brzegu. Nazwę swoją otrzymały na cześć księżniczki Mafaldy Sabaudzkiej, córki Wiktora Emanuela III, przedostatniego króla Włoch. Po kapitulacji Włoch w 1943, została aresztowana przez Niemców. Rok później zginęła w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie. Do Mafaldy odnosi się także druga nazwa makaronu – Reginette znacz po włosku mała królowa.
Maccheroni
Nazwa Maccheroni ma podwójny desygnat. W węższym znaczeniu odnosi się do makaronu w kształcie grubych nitek, o szerokości około 4 mm i jest stosowana w północnych oraz środkowych Włoszech. Bardziej pojemne określenie używane jest na południu półwyspu apenińskiego. W Neapolu Maccheroni znaczy mniej więcej to samo co Pasta czyli makaron dowolnego kształtu i rozmiaru. Świat pasty poznał dzięki włoskim emigrantom z południa więc określenie Maccheroni powszechnie ...
Capellini / Capelli d’Angelo
W dosłownym tłumaczeniu
Capellini oznacza
cieniutkie włosy. Nic więc dziwnego że makaron ten – o szerokości 1,2 – 1,4 mm – jest praktycznie najcieńszą
włoską pastą. Praktycznie, bo jeszcze cieńszy jest
Capelli d’Angelo, który tłumaczy się jako
anielski włos.
...
Ravioli
Ravioli, najpopularniejsze włoskie pierożki, robi się z dwóch płatów ciasta. Są nadziewane przeróżnymi farszami – najpopularniejsza jest Ricotta oraz warzywa – składane ze sobą i cięte na małe, 3–4 cm prostokąciki. Tradycyjnie ich karbowane brzegi były efektem wycinania specjalnym, karbowanym nożykiem. Dziś robi się to już raczej w maszynkach.
Pochodzenie Ravioli jest trudne do określenia, a pierwsze wzmianki pochodzą z XIV wieku. Kłopot w tym, że nie opisują ...
Soffritto / Sofrito
Soffritto to włoski odpowiednik francuskiego Mirepoix, czyli mieszanki cebuli, marchwi oraz selera naciowego. W obu kuchniach stanowią bazę do bulionów oraz znacznej ilości sosów. We Włoszech mieszankę zwykle jeszcze wzbogaca się czosnkiem, fenkułem, porem oraz ziołami.
Pokrewne mu jest hiszpańskie Sofrito, które pełni podobną rolę bazy smakowej, ale ma różną konsystencję. Na wschodzie w Katalonii gdzie nazywa się Sofregit niekiedy bardziej przypomina ten włoski - ...
