Pecorino di Filiano
Pecorino di Filiano to jeden z najmniej znanych członków bogatej rodziny włoskich owczych serów pecorino. Ta jego odmiana wywodzi się z prowincji Potenza leżącej w Basilicacie i jest objęta ochroną regionalną DOP. Jest on produktem dość nieszablonowym bo do jego wytwarzania poza mlekiem owczym (wyłącznie naturalnie hodowane owce rasy Gentile di Lucania i Puglia, Lecce, Comisana, Sarda) używa się także mleka koziego. To nadaje mu jeszcze bardziej wyrazistego smaku. Jest ...
Casieddu
Casieddu to znany w Basilicacie ser kozi, wywodzący się z Moliterno – najsłynniejszy jest Casieddu di Moliterno. Produkuje się go od lipca do września, kiedy kozy dają najwięceje mleka. Robi się go podobnie jak apulijski Cacioricotta. Mleko podgrzewa się do temperatury wrzenia. Później doprawia się je ziołami. Masę serową formuje się w kulki o średnicy 8 do 9 cm i zawija w liście paproci.
Limoncello / Limoncino
Limoncello to tradycyjny dla Sorento, Capri oraz wybrzeża Amalfi (Kampania) likier cytrynowy. Robi się go macerując skórkę cytryny w alkoholu, po czym dodaje się syrop cukrowy. Limoncello jako produkt regionalny powstaje z miejscowych cytryn: Limone di Sorrento zwanych też Femminello oraz Limone Costa d'Amalfi znanych jako Sfusato Amalfitano.
Nanassino
Nanassino to tradycyjny w Kampanii likier domowej roboty, przygotowywane na bazie skórek opuncji figowej. Owoce zbiera się na przełomie sierpnia i września. Później przez kolejne 10 dni macerują się one w 95 poc. spirytusie (skórki z 10 owoców na 1 litr płynu). Na koniec likier dosładza się jeszcze syropem cukrowym.
Colatura di Alici di Cetara
Ujmując w wielkim skrócie Colatura di Alici di Cetara to odciek solanki pozostałej po marynowaniu sardeli. W południowych Włoszech, w miasteczku Cater na wybrzeżu Amalfi (Kampania) przepis na pozyskanie tego sosu przez wieki doprowadzono do perfekcji. Jego początki sięgają ponoć starożytnego Rzymu i popularnego wówczas sosu ze śniętych ryb, czyli Garum. Produkcję Colatura di Alici rozwinęli jednak dopiero w średniowieczu zakonnicy przebywający w Amafli. Tradycyjna pordukcja ...
Cervellatine
Cervellatine to rodzaj neapolitańskiej (Kampania) surowej kiełbasy. Robi się ją z mięsa wieprzowego doprawionego głównie pieprzem i pakowanego w cienkie długie flaki – szerokość kiełbasy ma nie więcej niż 2 cm, a długość nawet metr. Tradycyjnie podaje się ją pokrojoną w kostkę i zapiekaną z ziemniakami.
Zobacz też: Cervellata
Soppressata Cilentana e del Vallo di Diano
Sopressatę o tak dziwnej nazwie produkuje się w dwóch kampanijskich miasteczkach - Cilento i Vallo di Diano (oba w okolicach Salerno). Podobnie jak w przypadku Salame di Mugnano również w tym przypadku kiełbas przed dojrzewaniem, które trwa około 40 dni, jest podwędzane w dymie bukowym lub dębowym. Poza tym podobnie jak w przypadku produkowanej w okolicach Rzymu Mortadela Amatriciana w środek wsadzony ma podłużny kawałek słoniny.
Salsiccia Napoletana
Salsiccia Napoletana to jest specjalnością południowej części Kampanii. Ma wiele wariantów. Dla wszystkich charakterystyczna jest jednak pikantność, którą nadaje jej duża ilość pieprzu oraz papryki. Flaki nadziane mięsem, zazwyczaj są wędzone, a później odstawiane do dojrzewalni.
Salame di Mugnano
To salami wywodzące się z miasteczka Mugnanao produkowane jest na dość szerokim obszarze Kampanii. Istotną cechą Salame di Mugnano jest fakt, iż przed dojrzewaniem kiełbasa jest suszona w dymie, co nadaje jej nieco wędzonego aromatu.
Pecorino Bagnolese
Istotą owczego sera Pecorino bagnolese jest pochodzenie mleka do jego produkcji. Dają je owce autochtonicznej rasy Bagnolese żyjące w Irpinii (Kampania). Jest to bardzo stara i szlachetna odmiana owiec, której sposób wypasu od wieków praktycznie się nie zmienił. Wytworzony z ich mleka pecorino dojrzewa około 2 miesiące.
