Anolini (Pierożki nadziewane mięsem)
O słynnych pierożkach Anolini (nie mylić z piemonckimi Agnolotti) wspominał już słynny renesansowy kucharz papieski Bartolomeo Scappi. Wywodzą się z zachodniej Emilii, z Piacenzy, ale nie mniejszą karierę zrobiły w Parmie. Tradycyjnie była to potrawa Bożonarodzeniowa, przygotowywana jeszcze dzień wcześniej, w Wigilię. Stąd też możnaby dedukować pochodzenie nazwy tych pierogów – anioł, jeden z symboli świąt to po włosku angelo. Trop ten jest jednak tylko jednym z ...
Cappelletti / Cappellacci
Cappelletti to używana w Emilii-Romagni (szczególnie w Ferrarze) nazwa odnosząca się do pierożków przypominających nieco popularne i wywodzące się z tego samego regionu Tortellini. Ich nazwa wiąże się z kształtem przypominającym miniaturowe kapelusze, które kiedyś nosili wieśniacy. Są tradycyjnym posiłkiem bożonarodzeniowym, szczególnie w okolicach Pesaro oraz Urbino (w sąsiednim Marche). Faszeruje się je jak wszystkie inne włoskie pierożki, czyli serem: ricottą lub ...
Tortelli d’Erbetta
Tego rodzaju ziołowe Tortelli to tradycja kulinarna Parmy (rejon Emilia-Romagna). Farsz Tortelli d'Erbetta to po prostu mieszanina ricotty oraz tutejszych ziół. Tradycyjnie jest to danie serwowane 23 czerwca w wigilię dnia Jana Chrzciciela.
Tortelli Piacentini / Turtei Cu Cua
Tortelli Piacentini zwane też Turtei Cu Cua to dość charakterystyczny rodzaj pierożki Tortelli wywodzących się z Piacenzy. Specyficzny jest przede wszystkich ich kształt - wyglądają nieco jak małe bułeczki z zaplatanym wierzchem. Zazwyczaj nadziewane są dość standardowo jak na Włochy - mieszanką szpinaku i ricotty.
Tortelli
Wbrew nazwie te typowe dla Emilii-Romagni pierożki Tortelli nie przypominają zwiniętych Tortellini. Tortelli to powszechne tu określenie wszelkiego rodzaju pierogów, które najczęściej są zresztą kwadratowe, tak jak Ravioli. Odmiany Tortelli różnią się przede wszystkim używanym farszem – najbardziej znane to Tortelli Verdi oraz Tortelli d'Erbetta. Niekiedy charakterystyczny może być jednak także kształt – tak jest w przypadku Tortelli Piacentini, czy też zwijanych jak ...
Crescentina / Gnocco frito / Pinzino / Torta Frita / Chisulen
Nazwa Crescentina odnosi się do dwóch całkiem innych rodzajów pieczywa:
Po pierwsze to wywodzący się z Emilii-Romagni chlebek podobny do popularnych tutaj Piadina oraz Tigellą. Ciasto również jest formowane w okrągłe placki. W przeciwieństwie do nich Crescentina, charakterystyczna przede wszystkim dla Modeny, jest jednak wzbogacony zakwasem. To powoduje, że staje się ona dużo bardziej pulchne.
W szerszym zanczeniu jest to rodzaj placków popularnych zarówno w Toskanii jak i ...
Cunza
Cunza to specjalność Modeny (region Emilia-Romagna). Prosta pasta służąca do wypełniania miejscowych placków Tigella oraz Borlengo. Jej skład jest mało skomplikowny - smalec roztarty z czosnkiem oraz gałązką rozmarynu. Niekiedy zamiast smalcu używa się także siekanego boczku.
Proporcje: na 250 gr smalcu, 2 ząbki czosnku i 2 gałązki rozmarynu.
Borlengo / Zampanella
Borlengo to nazwa odnosząca się do naleśników smażonych w Modenie, a także Bolonii (region Emilia-Romagna). Ich historia jest słabo znana – pierwsze zapiski pochodzą z XIII wieku – podobnie jak źródłosłów dania: powszechnie wywodzi się je od słowa burlo czyli zabawa, żart i według jednej z teorii chodzi o to że Borlnego było zakąską serwowaną w karnawale (Zampanella to określenie używane na wschodzie w okolicach Montesano).
Nie ma jednego sposobu przygotowywania ...
Tigella
Tigella pierwotnie było nazwą okrągłych foremek, których w Modenie (region Emilia-Romagna) używano do pieczenia pszennych placków. Z biegiem czasu nazwę tą przyjęło samo pieczywo. Ciasto na nie składało się wyłącznie z mąki, wody i soli. Pocięte na kawałki było rozwałkowywane i pieczone. Do dziś podaje się je z miejscowym pesto Cunza, czyli mieszanką smalcu, czosnku i rozmarynu. W tym względzie Tigella kojarzona raczej z Modeną jest bardzo zbliżona do wywodzącej ...
