Dynia Red Kuri / Uchiki Kuri / Hokkaido
W przeciwieństwie do większości japońskich dyń zwanych Kabocha, Red Kuri nie ma zielonej ale pomarańczową skórkę. To rodzaj Dyni Olbrzymiej o nazwie systematycznej Cucurbita maxima ssp. maxima convar. maxima 'Red Kuri'. Jako odmiana sama występuje zresztą w różnych wariantach (zarówno letnich jak i zimowych): najbardziej znane to Uchiki Kuri czy też Hokkaido. Wszystkie są dość podobne, niezbyt duże (do 2 kg) z delikatnym miąższem o posmaku orzechów. Wraz ze wzrostem ...
Dynia Kabocha
Kabocha to ogólne określenie wszystkich Dyń Olbrzymich uprawianych w Japonii. Obejmuje ona długą listę odmian takich jak Ajihei, Abazukin, Cutie, Ebisu, Emiguri, Kuri, Kurokawa, Miyako czy też Seiyo. Nazwę Kabocha zwykle odnosi się jednak do niezbyt dużych, okrągłych dyń – 1 do 2 kg – o zielonej skórce i dość słodkim miąższu. Japończycy wykorzystują nie tylko do smażenia i duszenia, ale także do robienia Tempury. Dziś Kabochę uprawia się już na całym świecie.
Dynia Olbrzymia
Dynię Olbrzymią (łac.
Cucurbita mazima) wyhodowali ponoć Inkowie i był to ich podstawowy pokarm. Dziś obok
Dyni Zwyczajnej jest najpowszechniejszym gatunkiem uprawianym na kontynencie Europejskim. Jak wskazuje nazwa charakteryzuje się dużymi owocami regularnie osiągjącymi 50 kg masy, chociaż rekordzistka miała 766 kg (rekord Polski to 403 kg).
W Polsce uprawianych jest kilka odmian dyni olbrzymiej.
Najstarsze i najpopularniejsze to m.in.:
- Bambino – jedna z „mniejszych” dyń olbrzymich (około 15 kg), ale za to wyjątkowo bogata w cukry i betakaroten dający jej pomarańczową barwę.
- Melonowa Żółta - o pomarańczowych owocach dorastająca do 30 kg.
...
Dynia Ayote
Ayote (łac. Cucurbita argyrosperma) to rodzaj dyni wywodzącej się z Meksyku i w zasadnie do dziś tam właśnie uprawiana (popularność zyskała także w Argentynie i Peru). Ma wiele odmian i wiele kształtów, generalnie owoce mają szaro-zieloną skórkę i dochodzą do 5 kg wagi. Najbardziej ciekawe są jednak dynie o czarnej skórce i szarozielonym miąższu, który ciemniej w czasie gotowania. Jednocześnie jest to dynia dużo słodsza i dużo bardziej aromatycznych od Dyń Zwyczaj...
Dynia Figolistna / Dynia Syjamska
Dynia Figolistna (łac. Cucurbita ficifolia Bouche) nazwę swoją zawdzięcza liściom podobnym do Figowca (Fikusa), a uprawiana była przez Środkowoamerykańskich Indian ponad 5.000 lat temu. Rośnie raczej na terenach wyżynnych, a owoce osiągją 50 cm średnicy i mają marmurkową lub marmurkowo-zieloną. Na popularności zyskała m.in. w Azji Południowo-Wschodniej, przez co nazywana jest niekiedy Dynią Syjamską lub Dynią Tajską. Ma nieco włóknisty miąższ i jest jadana jak ...
Dynia
Dynie (łac.
Cucurbita) zasadniczo dzieli się na trzy popularne gatunki jadalne i kilkanaście mniej znanych. Najczęściej jadane są:
Dynia Zwyczajna (łac.
Cucurbita pepo) – przyjmująca najbardziej zróżnicowane kształty i obejmująca takie warzywa jak Cukinia czy też Patison
Dynia Olbrzymia (łac.
Cucurbita maxima) - regularnie dochodząca do 50 kg.
Dynia Piżmowa (łac.
Cucurbita moschata Duch.) – mało popularna w Polsce średniej wielkości dynia o nieco gruszkowatym kształcie.
[yellow_box]
Odmiany Dyni: Zwyczajna | Olbrzymia | Figolistna | Ayote | Kabocha | Kuri | Piżmowa | Spaghetti | Cukinia | Patison [/yellow_box]
...
Trukwa / Luffa
Trukwa lub
Gąbczak (łac.
Luffa) to polskie nazwy rośliny z rodziny dyniowatych. Wywodzi się z Afryki północnej – nazwa
Luffah to słowo Arabskie – skąd wyemigrowała do Indii i na Daleki Wschód (znana jest także po nazwą
Chińskiej Okry, owoce ma bowiem podobne choć, dużo większe niż w przypadku
okry, nie jest z nią jednak blisko spokrewniona). Większość odmian ma kształt dość dużego
ogórka, a w Europie oraz Polsce najlepiej znane są w postaci tzw.
Gąbek Roślinnych: owoce po obraniu ze skóry i wypestkowaniu wysusza się. W ten sposób powstają charakterystyczne wydłużone gąbki, z pustymi przegrodami w środku – pozostałościami po nasionach. Robi się z nich także podeszwy do sandałów.
Trukwa to także warzywo. Chętnie jadane jest szczególnie w Indiach (nazwy
Godka,
Ghosavala) - gdzie podaje się je z orzechami i
fasolą – oraz na Dalekim Wschodzie, gdzie używa się jej podobnie jak wszystkich dyniowatych – w
Tajlandii jest to jeden z głównych składników warzywnego
curry Kaeng Liang.
Trukwa ma kilka charakterystycznych odmian, m.in.:
- Trukwa Ostrokątna (łac. Luffa acutangula (L.) Roxb.) – to odmiana najbardziej popularna na Środkowym i Dalekim Wschodzie, gdzie ma różne nazwy:
Bengal: Jhingge, Jhinga
Birma: Bju Da, Boun loun
Indie: Turai, Tori, Gossale, Dodaki, Beera kaaya
Wietnam: Mướp Khía.
Cejlon: Pirkanga
Indonezja: Gambas, Oyong
Tajlandia: Buap Liam
Chiny: Guǎngdōngsīguā
- Trukwa Egipska (łac. Luffa aegyptiaca P. Mill., syn. L. cylindrica (L.) M. Roemer) –rozpowszechniona jest zarówno w krajach arambskich, jak i na dalekim wschodzie, m.in. w Wietnamie (Muop Huong) oraz Tajlandii (Buap Hom)
...
Tykwa
Tykwa (łac.
Lagenaria Ser.) to nie tylko wyschnięty owoc służący jako instrument muzyczny w rodzinnej Afryce. Z czarnego lądu wyemigrowała bowiem do Azji, gdzie zdobyła uznanie jako element kuchni. W Chinach oraz krajach Azji południowo-wschodniej ceniona jest za swój miąższ. Tutaj się ją smaży, dusi i gotuje, a w Japonii marynuje.
...
Moringa / Drzewo Chrzanowe
Moringa w Polsce znane jako Moringa Olejodaljna (łac. Moringa oleifera) jest szczególnie popularne w Indiach oraz Azji Południowo-Wschodniej. Jadalny jest jego korzeń w smaku przypominający chrzan – stąd alternatywna nazwa Drzewo Chrzanowe. W kuchni zastosowanie mają także liście. Na Filipinach to jedno z najtańszych warzyw liściastych – dodaje się je do zup, robi z nich pastę i są składnikiem popularnego dania Tinola. Najbardziej cenione są jednak owoce przypominające ...
Fasola Azuki / Czerwona Soja
Fasola Azuki (łac. Vigna angularis var. angularis) to roślina strączkowa wywodząca się z Korei i północnych Chin, skąd kilka wieków temu trafiła do Japoni. Zwykle jada się ją na słodko, gotowaną z cukrem, jako składnik deserów – jest nadzieniem do bułeczek gotowanych na parze. Dobrze komponuje się z innymi gatunkami fasoli oraz ryżem. Jest też bazą czerwonej pasty fasolowej.
