Pan de Agua
Pan de Agua czyli dosłownie chleb wodny to proste karaibskie pieczywo charakteryzujące się cienką, chrupiącą skórką otaczającą miękki, przewiewny miękisz. Odróżnia się tym od niemniej popularnych tu Pan Cubano i Pan Sobao, które mają miękką skórkę. Zarówno nazwę jak i chrupkość zawdzięcza specyficznej technice wypieku: wyrosłe ciasto wkłada się nie do rozgrzanego, ale zimnego pieca w którym stawia się naczynie z gorącą, parującą wodą i dopiero wówczas ...
Pan de Manzana
Pan de Manzana czyli chleb jabłkowy to nazwa odnosząca się do co najmniej dwóch różnych wypieków. Z jednej strony jest to rodzaj ciasta drożdżowego wypełnionego tartymi jabłkami - tak się robi zarówno w Hiszpanii, jak i Ameryce Łacińskiej - a z drugiej tanie dostępne na Kubie pieczywo o okrągłym kształcie. W tej wersji używa się go m.in. do przygotowania Mollete Melenero.
Pan de Quinta
Pan de Quinta to rodzaj rustykalnego kubańskiego pieczywa. Quinta po hiszpańsku oznacza posiadłość wiejską jego nazwą można więc tłumaczyć jako chleb wiejski. Jest tu traktowany jako pieczywo wysokiej jakości, które używało się m.in. do przygotowania Mollete Melenero.
Pan de Piquito
Pan de Piquito to karaibskie pieczywo, popularne zwłaszcza na Portoryko, ale spotkać je można także m.in. na Kubie. Ma bardzo charakterystyczny kształt: składa się zlepionych razem małych "bułeczek" zakończonych piquitos czyli szpiczastymi końcówkami. Dzięki temu kształtem przypomina kłosy pszenicy. Używa się go ro robienia prostych kanapek, ale także bardziej złożonych jak Mollete Melenero, a także do jedzenia samemu. Według tradycji Pan de Piquito powstał w latach 40. ...
Pan Cubano / Pan de Manteca
Pan Cubano to podstawowy biały chleb kubański, przypominający bagietkę, ale wypiekany z dodatkiem tłuszczu, tradycyjnie smalcu, który nadaje mu delikatną, lekko listkowaną strukturę. Stąd jego alternatywna nazwa Pan de Manteca, czyli chleb ze smalcu.
Wypieka się go w długich bochenkach (ok. 90 cm), z cienką, chrupiącą skórką i miękkim wnętrzem. Jego początki sięgają XIX wieku - w Hawanie był podstawowym chlebem robotników i składnikiem prostych kanapek. Stąd razem z ...
Tasajo / Tasajo de Res
W kuchni Ameryki Łacińskiej mianem Tasajo często określa się po prostu kawałki mięsa pociętego w paski. Taki jest zresztą źródłosłów tego określenie - w rdzennym południowoamerykańskim języku Keczua słowo T’asa oznaczało krojenie. W kuchni tradycyjnej są to jednak suszone i solone paski mięsa, dziś przede wszystkim wołowiny, a pełna nazwa skaładająca się z dwóch członów T’asa-yuq, razem oznaczać ma dosłownie „to, co zostało pokrojone i wysuszone”.
...
Boniato
Boniato to rodzaj Słodkiego Ziemniaka czyli kuzyna bardziej znanego Batata (łac. Ipomoea batatas). Ma różowo-bordową skórkę i kremowobiały miąższ stąd nazywa się go też Białym Słodkim Ziemniakiem. W smaku jest mniej niego słodki od batata i bardziej suchy, ma jednak delikatny, kasztanowym smak. Ze względu na bardziej zbity miąższ wymaga dłuższego czasu gotowania niż słodkie ziemniaki. Staje się jednak naturalnie kremowy, więc łatwo robić z niego puree. Dobrze nadaje ...
Kassawa / Farofa / Garri (Casabe)
Kassawa to mąka pozyskiwana z bulw Manioku. Jest to jedna z podstawowych mąk bezglutenowych wykorzystywanych powszechnie w krajach tropikalnych. Wywodzi się z Ameryki Południowej, a jej nazwa pochodzi od indiańskiego słowa Kasabi, które odnosi się do tej rośliny i pozostało m.in. w angielskiej nazwie Manioku czyli Cassava (stąd po angielsku Kassawa jako mąka to po prostu Cassava Flour). Maniok zawiera trujący kwas pruski (cyjanowodór), dlatego aby nadawał się do jedzenia ...
